Het verschil tussen een bacteriële en een virale SOA uitgelegd
Een seksueel overdraagbare aandoening ontstaat doordat een bacterie of virus via seksueel contact het lichaam binnendringt. Dat kan via vaginale, orale of anale seks, maar soms ook via huid-op-huidcontact of lichaamsvloeistoffen. Het soort ziekteverwekker bepaalt hoe de infectie zich gedraagt en hoe deze behandeld wordt.
Wat is een bacteriële SOA?
Een bacteriële SOA wordt veroorzaakt door een bacterie. Bacteriën zijn levende micro-organismen die zich zelfstandig kunnen vermenigvuldigen in het lichaam. Hierdoor ontstaat een infectie.
Voorbeelden van bacteriële SOA’s zijn chlamydia, gonorroe en syfilis. Deze infecties geven vaak weinig of geen klachten, maar kunnen zonder behandeling wel schade veroorzaken, zoals ontstekingen of verminderde vruchtbaarheid.
Het belangrijke verschil met virale SOA’s is dat bacteriële SOA’s in de meeste gevallen volledig te genezen zijn met antibiotica. Voorwaarde is wel dat je op tijd test en de behandeling afmaakt.
Wat is een virale SOA?
Een virale SOA wordt veroorzaakt door een virus. Virussen gedragen zich anders dan bacteriën. Ze kunnen zichzelf niet vermenigvuldigen zonder lichaamscellen binnen te dringen. Daardoor blijven ze vaak langer in het lichaam aanwezig.
Bekende virale SOA’s zijn hiv, herpes, hepatitis B en HPV. Sommige virale infecties verdwijnen vanzelf, andere blijven levenslang aanwezig. In veel gevallen is genezing niet mogelijk, maar kan het virus wel goed onder controle worden gehouden met medicatie of medische begeleiding.
Een virale SOA betekent niet dat je ziek blijft, maar wel dat controle en opvolging belangrijk zijn.
Waarom dit verschil belangrijk is
Het onderscheid tussen bacterieel en viraal bepaalt wat je kunt verwachten na een positieve test.
Bij een bacteriële SOA is behandeling meestal kortdurend en gericht op genezing. Bij een virale SOA ligt de focus op controle, het verminderen van klachten en het voorkomen van overdracht.
In beide gevallen geldt dat vroege opsporing belangrijk is. Hoe eerder je weet waar je aan toe bent, hoe beter je kunt handelen en verdere klachten of besmettingen kunt voorkomen.
Klachten zijn geen betrouwbare graadmeter
Zowel bacteriële als virale SOA’s kunnen lange tijd zonder klachten verlopen. Je kunt besmet zijn zonder het te merken en ondertussen anderen besmetten. Daarom is testen belangrijk, ook als je je gezond voelt.
Klachten zoals afscheiding, pijn bij het plassen, jeuk of zweertjes kunnen voorkomen, maar zijn lang niet altijd aanwezig. Alleen een test geeft zekerheid.
Testen op bacteriële en virale SOA’s
Met een SOA-thuistest kun je testen op meerdere soorten SOA’s tegelijk. Afhankelijk van het testpakket worden zowel bacteriële als virale infecties opgespoord via urine, een swab of een bloedmonster.
De analyse vindt plaats in een gecertificeerd laboratorium en is net zo betrouwbaar als testen via de huisarts of GGD. Bij een positieve uitslag krijg je begeleiding over de juiste vervolgstappen.
Conclusie
Het verschil tussen een bacteriële en virale SOA zit in de veroorzaker en de behandeling. Bacteriële SOA’s zijn meestal goed te genezen, terwijl virale SOA’s vaak blijvend zijn maar beheersbaar. Omdat beide typen vaak geen klachten geven, is testen de enige manier om zekerheid te krijgen.
Door op tijd te testen neem je verantwoordelijkheid voor je eigen gezondheid en die van anderen.
